Δευτέρα, 9 Απριλίου 2018

Η βαρύτερη δυστυχία, είναι ο συμβιβασμός.....


Οι άνθρωποι που φοβούνται τη μοναξιά κάνουν τις πιο απερίσκεπτες και τις πιο σπασμωδικές κινήσεις , ως εκ τούτου, τις πιο επικίνδυνες επιλογές. Αν δεν μπορείς να μένεις  μόνος, αν φοβάσαι τον κενό από άλλα πρόσωπα χώρο και χρόνο σου, τότε εξαναγκάζεσαι να υποχωρείς όλο και σε μεγαλύτερους συμβιβασμούς, να χάνεις το έδαφος κάτω από τον ασταθή βηματισμό σου.

Συμβιβασμούς στις φιλίες, στον έρωτα, στο επάγγελμα, στον γάμο, με τα παιδιά σου, με τους γονείς σου (λάθος μου που το αναφέρω τόσο πίσω, αφού η γονεϊκή σχέση δεν είναι μόνο συνέπεια αλλά κατά κανόνα αιτία της αδυναμίας σου), με τους γείτονες, με τους άλλους οδηγούς στον δρόμο, με κάθε πλάσμα που διασταυρώνεσαι. Θίγεται τότε και αλλοιώνεται η αληθινή σου οντότητα που δεν αντέχει να συναισθανθεί ποια όντως είναι. Δεν έχει καιρό, αφού η μόνη της έγνοια παραμένει – όλο και πιο επιτακτική – μία: να κυνηγώ κάποιους και να είμαι κοντά τους, μήπως ξεμείνω φοβισμένος μέσα στην ανυπόφορη μοναξιά.

Όμως, η βαρύτερη αιτία ανθρώπινης δυστυχίας δεν είναι ο πόνος, η ματαίωση, η ερήμωση, η αρρώστια, η φτώχεια και όσα δεινά φέρνει σε όλους η ζωή. Η μεγαλύτερη αιτία δυστυχίας μας είναι ο συμβιβασμός, οι συμβιβασμοί που κάνουμε. Διότι τα πιο μεγάλα χαρίσματα που δόθηκαν στην ύπαρξη για να ζήσει με πληρότητα είναι δύο: η αγάπη και η ελευθερία. Πρώτα η ελευθερία και ύστερα η αγάπη, αφού μόνο στον βαθμό που είσαι ελεύθερος μπορείς να αγαπάς. Είναι μεγάλος μετρητής ευτυχίας το ερώτημα: Πόσο ελεύθερος είμαι; Πόσο αγαπώ; Υπάρχουν άραγε πολλοί που αντέχουν να απαντήσουν έντιμα; Με μια σχετική ακρίβεια έστω;

Όλο το λέμε και το ξαναλέμε ότι φόβος μοναξιάς είναι φόβος του εαυτού. Κατά βάθος τρομάζουμε να συνομιλήσουμε με την ψυχή μας, όσο μάλιστα περνούν τα χρόνια και πληθαίνουν οι συμβιβασμοί, οι απωθήσεις, οι δειλίες, οι λαθεμένες και αναίτιες στην ουσία υποχωρήσεις, μαζεύεται εντός μας μία υπόγεια αποθήκη που δύσκολα πια καθαρίζεται. Δύσκολα μπαίνεις εκεί, στο μισοσκόταδο, να ψάξεις, να ψαύσεις και να βάλεις κάποια τάξη. Εκεί είναι σκεπασμένοι οι καθρέφτες με τα λευκά σεντόνια του πένθους, που ρίχνουν πάνω στο ασήμι οι τεθλιμμένοι στο σπίτι ενός νεκρού, μια και πένθος θυμίζει ένας χαμένος εαυτός.

Όσο κι αν θέλει να αγαπήσει ένας χαρακτήρας που τρομάζει υπερβολικά με τη μοναξιά, η εξάρτηση και η ανάγκη είναι τόσο μεγάλες που η γνήσια αγάπη περνάει σε δεύτερο πλάνο. Η αγάπη όμως είναι μονάχα του πρώτου πλάνου – πίσω από κάτι άλλο, πληγωμένη εξαφανίζεται. Η αγάπη, και η πιο ταπεινή, είναι το πιο περήφανο από τα αισθήματά μας. Από την άλλη, ένας χαρακτήρας αναγκεμένος, ένας χαρακτήρας εξαρτημένος, πνίγει και ενοχλεί εκείνον με τον οποίο θέλει να σχετίζεται. Ένας τέτοιος τύπος μπορεί να βολεύει τον άλλο με τις εξυπηρετήσεις ή τις κολακείες που πρόθυμα χαρίζει, όμως δεν του εμπνέει εκτίμηση.

Είναι μεγάλης αξίας να μπορείς να λες – και να το εννοείς -: «Είμαι μαζί σου εφόσον συμπλέουμε όμορφα, αλλιώς φεύγω! Δεν είναι ότι παύω να σε αγαπώ, να σε βοηθάω, αλλά μπορώ να σε αγαπώ και από μακριά! Μπορώ να σε νοιάζομαι και από μακριά, αλλά δεν θέλω να σε συναναστρέφομαι! Το κοντά-κοντά μού χαλάει τον χαρακτήρα μου, το κοντά μάς λερώνει την αθωότητά μας». Υπάρχουν μάλιστα κάποια πρόσωπα δικά μας που μόνο από απόσταση μπορεί να τους αγαπά και να τους κατανοεί κανείς. Κοντά τους και για διάφορους λόγους είναι λες και η φύση ταράσσεται, ξεπερνάει τις ανθρώπινες συνήθεις αντοχές το να παλεύεις με στοιχεία του χαρακτήρα τους […]

Δίχως όρια στις ανταλλαγές μας δεν είμαστε αξιαγάπητοι, είμαστε μπελάς και ρεζιλίκι. Το πολύ πολύ, και το έσχατο, προσφερόμαστε ως ένα αντικείμενο χρήσης. Κάθε είδους χρήσης και ανάλογα με την περίσταση. Καταντούμε «άνθρωπος-πουρές» που έλεγε ο μπαμπάς μου, παίρνουμε το σχήμα τού όπου μας βάζουνε. Άσχημος δεν είναι ο δίχως δικό του προσωπικό σχήμα;

Ακόμη και οι γονείς, που όλο υποχωρούν και κάνουν στα παιδιά τους ό,τι ζητήσουν και ό,τι είναι γνήσιο και αληθινά καλό, με τα χρόνια καταντούν αντικείμενα των παιδιών τους. Τα παιδιά μπορεί να τους χρησιμοποιούν – έτσι τα έμαθαν -, όμως παράλληλα τους θυμώνουν, τα απογοητεύουν, τα εκνευρίζουν διότι από νωρίς καταλαβαίνουν ότι έχουν γονείς χωρίς χαρακτήρα, χωρίς προσωπικότητα. Πού να στηριχθούν κι αυτά, τι να τα οδηγήσει όσο μεγαλώνουν; Τέτοιοι «τρυφεροί» γονείς τα μπουκώνουν με δωρεές και ευκολίες, όμως δεν τα εμπνέουν να τους σέβονται, να τους υπολογίζουν, να θέλουν να τους μιμηθούν. Δεν υπάρχει μέτρο, σταθμά και αλφάδι σε τέτοιες ανακατωμένες οικογένειες, τα παιδιά θα εξελιχθούν ασύμμετρα, δυσαρμονικά, δυσλειτουργικά, και σίγουρα εξαρτημένα από πρόσωπα και πράγματα, έξω από το ταραγμένο οικογενειακό σπίτι.

Χρειάζονται αγώνες για να χτίζεις αυθεντικές σχέσεις. Γιατί είναι μεγάλος αγώνας το να ρισκάρεις, αν χρειαστεί, απώλειες. Όμως το ρίσκο είναι προϋπόθεση της ειλικρίνειας, βασική προϋπόθεση ελευθερίας. Προϋπόθεση γνήσιας σχέσης τελικά. Ο Χριστός λέει αιωνίως εκείνο το δυσνόητο για τον μαλθακό τρόπο που θέλουμε να ζούμε: «Για να κερδίσεις την ψυχή σου πρέπει να την χάσεις«.

Όποιος δεν αντέχει τον χαμό είναι μονίμως χαμένος.





Πηγη





by vneos1987.blogspot

Κυριακή, 18 Μαρτίου 2018

Η τέχνη της Υπονόμευσης μιας χώρας (Σουν Τζου )



Ο πρώτος άνθρωπος που διαμόρφωσε τις τακτικές της υπονόμευσης,
 ηταν ο Κινέζος στρατηγός κ φιλόσοφος,Σουν Τζου



Για την κατάληψη του εχθρού,ο πιο αντιπαραγωγικός,βάρβαρος τρόπος,
 ειναι ο πόλεμος στο πεδίο της μάχης. 


Η υψηλότερη τέχνη του πολέμου ειναι να μην πολεμάς καθολου, αλλα αντίθετα 
να υπονομεύσεις οτιδήποτε εχει αξία στην χώρα του εχθρού σου.


Ετσι ώστε η αντίληψη της πραγματικότητας στο μυαλο του εχθρού σου, 
να διαστρεβλωθεί σε τέτοιο βαθμό που να μην σε θεωρεί Καν εχθρό ..



Ετσι να πιστέψει οτι το δικό σου σύστημα, ο δικός σου πολιτισμός κ τα δικά σου ήθη,
 αποτελούν εναλλακτικές, που οχι μονο δεν τις απεχθάνεται, αλλα τις επιθυμεί κ 
τις προτιμά, απο το να πεθάνει για τις δικές του!


Αυτος ειναι ο τελικός στόχος της υπονόμευσης κ μέχρι εδω μπορει να επιτευχθεί
 χωρίς να πέσει ούτε μια σφαίρα !Αυτο ειναι στην πραγματικοτητα η υπονόμευση ..



Οι τακτικές της υπονόμευσης διδάσκονται στους αξιωματικούς των στρατιωτικών 
ακαδημιών οπως κ σε ολες τις υπηρεσίας ασφαλείας/αντικατασκοπείας σε όλον
τον κόσμο. 



Τι ειναι η υπονόμευση :


Αποτελείται απο 4 βασικά χρονικά βήματα. 



Η 1η φάση ο Εκφυλισμός που θα ασχοληθουμε σημερα

Χρειάζονται 15-20 χρονια για να εκφυλίσεις μια κοινωνία.


Γιατι τόσο ; Γιατι αυτο ειναι το απαιτούμενο χρονικό διάστημα για
 να εκπαιδεύσεις μια γενιά..


Μια γενιά μαθητών η παιδιών, κατα το οποιο χρονικό 
διάστημα, διαμορφώνεται η ιδεολογία του, η αντίληψη 
του για τον κόσμο κ η προσωπικότητα του.


Επιτυγχάνεται με διάφορους τρόπους, με μεθόδους προπαγάνδας, με
 άμεση επαφή, δεν εχει σημασία, θα το δουμε αργότερα.


Οι περιοχές που διαμορφώνεται η κοινή γνώμη, ειναι η Θρησκεια,
το εκπαιδευτικό  σύστημα, η κοινωνική ζωή, η δημοσια διοίκηση,
 τα σώματα ασφαλείας κ 
φυσικά οι σχέσεις μεταξυ εργοδοτών κ εργαζομένων.


Στο στάδιο του εκφυλισμού δημιουργούνται "τάσεις" στην κοινωνία σε 
κατεύθυνση αντίθετη, με τα βασικά ήθη κ αξίες της κοινωνίας.
 Η εκμετάλλευση κ η κεφαλαιοποίηση αυτών των τάσεων, ειναι ο
στόχος του υπονομευτή. 



Η Θρησκεια


Η εκπαίδευση


Η κοινωνική ζωή


Η πολιτική εξουσία


Οι εργασιακές σχέσεις


Τα σώματα ασφαλείας, ειναι τα πεδία εφαρμογής της υπονόμευσης. 



Θρησκεια :


Στην Θρησκεια, σημαίνει καταστροφή, αλλοίωση, αντικατάσταση
 με διαφορά σεξιστικά δόγματα που διασπούν την προσοχή των ανθρώπων.


Δεν εχει σημασία αν ειναι ανόητα η αφελή, το σημαντικό ειναι το κύριο 
θρησκευτικό δόγμα να διαβρωθεί σιγα σιγα κ να διαχωριστεί απ οταν 
ανώτερη αποστολή της θρησκείας που ειναι να φέρει τους ανθρώπους
κοντά Στον Θεό.


Η αντικατάσταση των υφιστάμενων αποδεκτών θρησκευτικών οργανώσεων
 με ψεύτο οργανώσεις που διασπούν την προσοχή των ανθρώπων απο την
 αληθινή πίστη. 



Εκπαίδευση :


Αποπροσανατολισμός ώστε οι μαθητές να μην μάθουν τίποτε εποικοδομητικό, 
πραγματικο,αποτελεσματικό. Αντί για μαθηματικά, φυσική, χημεια,
ξένες γλώσσες,μάθετε τους για αστικό πολεμο, φυσικές τροφές,
 οικιακή οικονομία, σεξουαλικότητα, οτιδήποτε αρκεί να τους
 απομακρύνει απο τα σημαντικά. 



Κοινωνική ζωή :


Αντικατάσταση των παραδοσιακών ιδρυμάτων με ψεύτικους οργανισμούς..


Παίρνουν την υπευθυνότητα των ατόμων κ αντικαθιστούν τις σχέσεις μεταξυ
 των ατόμων, ομάδων κ της κοινωνίας, με τεχνητά "δημοκρατικά" σώματα .. 
Αντί για λειτουργικές σχέσεις μεταξυ των ατόμων της κοινωνίας, 
εγκαθιστούν ιδρύματα κοινωνικής εργασίας, μη κερδοσκοπικές
 οργανώσεις που εργάζονται κ πληρώνονται απο την κυβερνηση. 



Πολιτική εξουσία :


Ο φυσικός φορέας πολιτικής εξουσίας που παραδοσιακά εκλέγεται απο τον λαό, 
είτε διορίζεται απο τους εκλεγμένους απο τον λαό άρχοντες, σταδιακά
 αντικαθίσταται απο τεχνητά σώματα, ομαδες μη εκλεγμένων, που μπορει
 να μην αρέσουν σε κανέναν αλλα παρόλα αυτά υπάρχουν.


Μια τέτοια ομάδα ειναι τα ΜΜΕ.. Ποιος τους ψήφισε ; Πως γίνεται να εχουν
 τοση δύναμη, που επηρεάζουν κ να βιάζουν το μυαλο του κόσμου ;


Ποιος τους εξέλεξε ; Απο που αντλούν το θράσος να υποδυκνυουν τι ειναι 
σωστό κ τι οχι, για την εκλεγμένη απο τον λαό, κυβερνηση;


Ποιος τους έδωσε την εξουσία ;;


Η πολιτική εξουσία διαβρώνεται σταδιακά απο ανθρώπους που δεν εχουν 
ούτε τα προσόντα, ούτε την εξουσιοδότηση για τέτοια εξουσία. Πάραυτα εχουν
 αυτήν την εξουσία..


Μαζί με αυτήν υπάρχει κ μια ακομη διαδικασία που αφορά στα σώματα ασφαλείας,
 που επισης διαβρώνονται. 



Σωματα ασφαλείας:


Τα τελευταία 20-25 χρονια, αν δείτε τις παλιές κ τις νέες ταινίες, θα παρατηρήσετε 
έναν αστυνομικό, έναν αξιωματικό του στρατού, βλάκα, κυκλοθυμικό κ ψυχωτικό,
 παρανοϊκό, ενώ ο εγκληματίας ειναι ενας ωραίος τυπάκος που μπορει να κάνει 
ενέσεις με ναρκωτικά, αλλα ειναι ενας ωραίος τύπος, δημιουργικός που φέρεται 
ετσι μονο κ μονο επειδή η κοινωνία τον έκανε ετσι, ενώ ταυτόχρονα ο στρατηγός
 ειναι ενας μανιακός, ο αστυνόμος ενα γουρούνι, που καταχράζεται την εξουσία του.


Ετσι εχουμε μια τεχνητή γενίκευση που φέρνει μίσος κ έλλειψη εμπιστοσύνης
 προς τους ανθρώπους που υποτίθεται οτι σε προστατεύουν..



Εργοδοτικές σχέσεις :


Σε αυτο το στάδιο των 15-20 χρόνων, καταστρέφουμε τις παραδοσιακά
 θεσπισμενες σχέσεις μεταξυ εργοδοτών κ εργαζομένων.


Η κλασική Μαρκιστική-Λενιστική θεωρία της φυσικής ανταλλαγής αγαθών,
 υποθέτει (πχ) οτι το άτομο Α εχει 6 σακιά αλεύρι κ το άτομο Β 5 ζευγάρια 
παπούτσια κ η φυσική ανταλλαγή προϊόντων ειναι μια διαδικασία 
διαπραγμάτευσης μεταξυ των δυο κ μονο με την εισαγωγή ενός 3ου ατόμου Γ, 
ενός ξένου, που λεει μην δίνεις Α στον Β κ μην δίνεις Β στον Α, δώστε τα μου
 εμενα να σας τα μοιράσω κατάλληλα. Αυτος ειναι ο θάνατος της φυσικής ανταλλαγής. 



Οταν δημιουργήθηκαν τα σωματεία πριν 100 χρονια περίπου, σκοπός τους ηταν
 η βελτίωση συνθηκών εργασίας κ η προστασία των δικαιωμάτων των
 εργαζομένων,  απο τους εργοδότες που τα καταπατούσαν.


Εκείνος ο συνδικαλισμός δουλευε σωστά τότε, αλλα σήμερα βλεπουμε οτι
 οι εργασιακές διαπραγματεύσεις δεν ειναι αποτέλεσμα συμβιβασμού που 
οδηγεί στην βελτίωση συνθηκών της εργασίας, αλλα βλεπουμε οτι μετα
 απο καθε απεργία οι εργαζόμενοι βγαίνουν χαμένοι, ακομη κ αν ο μισθός
 τους αυξηθεί κατα 10%, διότι δεν τους το επιτρέπει ο πληθωρισμός.την
 στιγμή που εκατομμύρια αλλοι πολίτες, υποφέρουνκατα την διαρκεια
της απεργίας τους..


Γιατι σήμερα η οικονομία ειναι αριστα συνδεδεμένη, με τον ίδιο τροπο, που τα 
διάφορα όργανα μας απαρτίζουν το σώμα μας. 



πχ Πριν 100 χρονια οι εργαζόμενοι στην χαλυβουργία απεργούσαν κ κανεις
 δεν υπέφερε, πραγμα που σήμερα ειναι αδύνατον.


Αν οι εργαζόμενοι στην συλλογή απορριμμάτων στην Αθήνα, απεργήσουν,
 η πόλη των εκατομμυρίων κατοίκων βρωμαει, δεν εξυπηρετείται.



Μερικες αρχες απο το βιβλιο "Η τεχνη του πολεμου" του Σουν Τζου 

1.Η τέχνη του πολέμου είναι ζήτημα ζωής


και θανάτου. Είναι δρόμος που οδηγεί στην επιτυχία ή στην ήττα. Συνεπώς,


πρέπει να τον γνωρίζει ο μαχητής σε βάθος.


2. Στον πόλεμο πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν οι εξής πέντε παράγοντες:


(1) Ψυχική επιρροή. Δηλ. ό,τι εμπνέει


τους ανθρώπους να αγαπούν τους ηγέτες τους, τόσο, ώστε να τους


ακολουθούν στη ζωή και το θάνατο, χωρίς να φοβούνται να ρισκάρουν.


(2) Περιβάλλον. Δηλ. το κρύο και τη ζέστη, το χειμώνα και το καλοκαίρι,
 τη νύχτα και την ημέρα, στις πολεμικές επιχειρήσεις.


(3) Προβλεψιμότητα. Δηλ. το τι θα


συναντήσει κάποιος στην πορεία. Αν το έδαφος βαδίζεται εύκολα ή δύσκολα,


αν είναι πεδινό ή ορεινό, αν έχει στενά περάσματα και που καιροφυλακτεί


ο θάνατος.


(4) Διοίκηση. Δηλ. σε τι βαθμό ο


στρατηγός διαθέτει τις αρετές της σοφίας, της ειλικρίνειας, της


ανθρωπιάς, του θάρρους και της αυστηρότητας.


(5) Οργάνωση. Δηλ. τον έλεγχο, την


σωστή ιεραρχία των στελεχών, τις προμήθειες του στρατού με τα απαραίτητα


και την εξασφάλιση ανεφοδιασμού.


3. Δεν υπάρχει στρατηγός που να μην


έχει αντιμετωπίσει αυτούς τους πέντε παράγοντες. Όσοι τους σέβονται


νικούν. Όσοι τους αγνοούν, ηττώνται.


4. Θα μπορέσω να προβλέψω ποια πλευρά θα νικήσει και ποια θα ηττηθεί αν μου πείτε:


· ποιος από τους ηγέτες διαθέτει την καλύτερη ψυχική επιρροή στο στρατό του


· τίνος ο στρατός είναι πιο εξοικειωμένος με το περιβάλλον


· τίνος στρατηγού οι εντολές και οι οδηγίες εκτελούνται αμεσότερα κι αποτελεσματικότερα


· ποιος διαθέτει καλύτερα εκπαιδευμένους ηθικά και σωματικά αξιωματικούς κι άντρες


Και ποιος χειρίζεται την επιβράβευση και την τιμωρία με τον πιο δημιουργικό
 και φωτισμένο τρόπο.


5. Αν την ηγεσία αναλάβει στρατηγός που


ασπάζεται τη στρατηγική μου, είναι βέβαιο ότι θα νικήσει. Κρατήστε τον!


Αν την αναλάβει ένας που αρνείται να την ακολουθήσει, είναι βέβαιο ότι


θα ηττηθεί. Αποπέμψτε τον!


6. Αφού υιοθετήσει τη στρατηγική μου, ο


στρατηγός οφείλει, επιπλέον, να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις που θα


συμβάλλουν στην αξιοποίηση των πλεονεκτημάτων που αυτή προσφέρει.


Λέγοντας «προϋποθέσεις» εννοώ ότι θα πρέπει να ενεργήσει σύμφωνα με το


τι είναι επωφελές κι έτσι να ελέγξει την ισορροπία της όλης επιχείρησης:


· Κάθε πόλεμος βασίζεται στην παραπλάνηση.

by vneos1987.blogspot

Τετάρτη, 21 Φεβρουαρίου 2018

Mαθήματα ζωής από τον Κωνσταντίνο Καβάφη



Mαθήματα ζωής από τον Κωνσταντίνο Καβάφη 
 1. Τον φόβο σου μόνο εσύ μπορείς να τον θρέψεις και μόνο εσύ μπορείς να τον καταστρέψεις. Τα τέρατα ζουν μέσα σου και στο χέρι σου είναι μόνο αν θα τα αφήσεις να μεγαλώσουν ή όχι. Ή, όπως λέει και ο Καβάφης, «Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου». 
2. Οι άνθρωποι που έχεις δίπλα σου να είναι λίγοι και καλοί. Μην αναλώνεσαι με ανθρώπους που σε κάνουν να νιώθεις άσχημα, που σε μειώνουν, που δεν θέλουν το καλό σου, που δεν ξέρουν να δίνουν. Μην εξαντλείσαι «μέσα στην πολλή συνάφεια του κόσμου». 
3. Αυτά που δεν λες, αυτά που δεν ζεις, αυτά που δεν θες να παραδεχθείς ούτε στον εαυτό σου, τα απωθημένα και τα καταπιεσμένα σου ένστικτα είναι αυτά που θα έρθουν μια μέρα και θα σε εκδικηθούν, θα σε πνίξουν.Μην καταπιέζεις τον εαυτό σου, μην δημιουργείς αδιέξοδα εκεί που δεν υπάρχουν. Ζήσε. 
4. Πόθος. Έρωτας. Σεξ. Αγάπη. Οι μεγαλύτερες κινητήριες δυνάμεις. Απόλαυσέ τες.
5. Δεν έχουν σημασία μόνο αυτά που ζήσαμε. Ίσως μεγαλύτερη σημασία έχουν αυτά που δεν ζήσαμε. Οι έρωτες οι ανεκπλήρωτοι, όλα τα «σ αγαπώ» που τσιγκουνευτήκαμε, όλα τα σώματα που αγγίξαμε μόνο νοητά, όλα τα χείλη που ονειρευτήκαμε αλλά φοβηθήκαμε να φιλήσουμε. Ίσως τα «όχι» μας μας έκαναν αυτό που είμαστε, όχι τα «ναι» μας. Ίσως. 
6. Ό,τι αρχίζει, θα τελειώσει. Ό,τι δεν αρχίσει δεν θα τελειώσει και ποτέ. Έρωτας δεν είναι μόνο ό,τι εκπληρώθηκε- είναι και ό,τι πόθησες. Ίσως γι’ αυτό μας τρώνε για πάντα οι ανεκπλήρωτοι έρωτες. Δεν πεθαίνουν γιατί δεν κατάφεραν να γεννηθούν. 
7. Το να παραδεχθούμε ότι κάτι πέθανε, ότι έκανε τον κύκλο του, ότι δεν είναι πια ό,τι ήταν, ότι το χάσαμε για πάντα, δεν είναι εύκολη υπόθεση. Η μόνη λύση είναι, όμως, να αποχαιρετήσεις αυτό που φεύγει «σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος». Τουλάχιστον «σαν». Μέχρι να γίνεις θαρραλέος. 
 Αποφθεύγματα του μεγάλου Αλεξανδρινού ποιητή Οδηγίες χρήσης:  Ο σκοπός του είναι, αν βρεις κάτι και σου «μιλήσει», να ψάξεις και να διαβάσεις ολόκληρο το ποίημα.   Ο παντρεμένος ζει σαν σκύλος και πεθαίνει σαν άνθρωπος. Ο ανύπανδρος ζει σαν άνθρωπος και πεθαίνει σαν σκύλος. 

 Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα που πρέπει το μεγάλο ΝΑΙ ή το μεγάλο ΟΧΙ να πούνε. 

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις μες την πολλή συνάφεια του κόσμου, Μες στες πολλές κινήσεις και ομιλίες.

 Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασεν η ώρα. Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασαν τα χρόνια. 
 Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξίδι. Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο. Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.
 Σώμα, θυμήσου όχι μόνο το πόσο αγαπήθηκες, όχι μονάχα τα κρεβάτια όπου πλάγιασες, αλλά κ’ εκείνες τες επιθυμίες που για σένα γυάλιζαν μες στα μάτια φανερά, κ’ ετρέμανε μες στη φωνή – και κάποιο τυχαίον εμπόδιο τες ματαίωσε.



by vneos1987.blogspot

Πέμπτη, 15 Φεβρουαρίου 2018

Μόνο οι ευφυείς άνθρωποι νιώθουν πλήξη, γιατί δεν βρίσκουν κανένα νόημα στη δύναμη, στο κύρος, στο χρήμα (Osho)

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι βαρετοί.



Και πάλι, δεν αισθάνονται πλήξη όλοι οι άνθρωποι. Χρειάζεται ευφυΐα για να νιώθει κανείς πλήξη. Γι’ αυτό, βαριούνται μόνο εκείνοι οι πολύ σπάνιοι, οι πολύ ευφυείς άνθρωποι.

Από αυτή τη πλήξη προκύπτει η αναζήτηση του νοήματος της ζωής. Εκείνοι που πλήττουν, απλώς δείχνουν πως δεν τους ικανοποιεί πια η ζωή που ζουν.

Υπάρχουν άνθρωποι που είναι απολύτως ευτυχισμένοι με χρήματα. Αν και έχουν ήδη συσσωρεύσει πολλά, εξακολουθούν να συσσωρεύουν όλο και περισσότερα.
Αυτοί δεν είναι στ’ αλήθεια ανεπτυγμένα όντα. Είναι το χαμηλότερο είδος ανθρώπου. Η ευφυΐα τους δεν έχει ανθίσει ακόμη. Είναι ακόμα σπόρος. Είναι απλώς η δυνατότητα.
Οι άπληστοι άνθρωποι είναι ασφαλώς και έξυπνοι και πονηροί, μα δεν θα βρεις καθόλου ευφυΐα σ’ αυτούς. Δεν έχουν ούτε δημιουργικότητα ούτε οξύνοια. Το ίδιο συμβαίνει και με τους ανθρώπους που διψάνε για δύναμη, για θέσεις εξουσίας, για μεγαλύτερο κύρος.
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι βαρετοί. Η ζωή τους είναι του χειρότερου είδους. Δεν έχουν καμία αίσθηση ομορφιάς, ποίησης, μουσικής και δεν έχουν αισθητική. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι οι μεγάλες καρέκλες. Είναι κούφιοι άνθρωποι. Το μόνο που υπάρχει μέσα τους είναι μαύρο σκοτάδι. Αυτοί οι άνθρωποι όμως δεν βαριούνται ποτέ. Συνεχώς ασχολούνται με κάτι και προσπαθούν να κερδίσουν δύναμη, κύρος, χρήματα. Και είναι ευχαριστημένοι. Ακόμη και το ελάχιστο να πετύχουν με τις προσπάθειές τους, τους βλέπεις πολύ χαρούμενους.
Μόνο οι ευφυείς άνθρωποι νιώθουν πλήξη, γιατί δεν βρίσκουν κανένα νόημα στη δύναμη, στο κύρος, στο χρήμα. Βεβαίως υπάρχει χρησιμότητα στο χρήμα, αλλά δεν υπάρχει νόημα.
Μόνο εκείνοι οι σπάνιοι άνθρωποι που βλέπουν πόσο μάταια είναι όλα αυτά, νιώθουν ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα της ζωής τους είναι η πλήξη.
Το πρώτο πράγμα που θα ήθελα να σου πω, είναι να νιώθεις ευλογημένος. Η πλήξη είναι σύμπτωμα ανώτερης ευφυΐας. Εξαιτίας αυτής της πλήξης, ο άνθρωπος αρχίζει να κινείται προς τα μέσα. Βρίσκοντας μάταια τα εξωτερικά, στρέφεται προς τα μέσα, επειδή δεν μπορεί να πάει πουθενά αλλού.
Η ευφυΐα του είναι τόσο καθαρή, τόσο διαυγής, που μπορεί να δει ότι μπορεί να έχει όλα τα χρήματα του κόσμου, και πάλι θα είναι ο ίδιος άνθρωπος.
Μπορεί να έχει όλη τη δύναμη του κόσμου, μα δεν θα μπορεί να ξαναγεννηθεί μέσα απ’ αυτήν. Μπορεί να έχει όλη τη γνώση που είναι διαθέσιμη, και πάλι όμως θα παραμένει μέσα του ο ίδιος βλάκας.
Ο ευφυής άνθρωπος αντιλαμβάνεται πολύ γρήγορα τη ματαιότητα των εξωτερικών πραγμάτων. Τίποτα δεν τον ικανοποιεί, τίποτα δεν έχει σημασία και νόημα. Και η πλήξη του γίνεται βαρύτερη μέρα με τη μέρα.
Τώρα υπάρχουν δύο πιθανότητες. Η μία είναι η δυτική:
Αν κοιτάζεις μόνο μέσα από τη λογική, δεν θα βρεις κανένα νόημα στη ζωή. Τότε η πλήξη οξύνεται και γίνεται ανυπόφορη. Εισχωρεί σε ολόκληρη την ύπαρξή σου και διαποτίζει κάθε στιγμή της ζωής σου.
Αν κοιτάξεις μόνο μέσα από το κεφάλι, μόνο μέσα από τη λογική, ολόκληρη η ύπαρξη μοιάζει μάταιη, χωρίς νόημα.
Η δυτική προσέγγιση είναι προσανατολισμένη στο κεφάλι. Είναι λογική, είναι αριστοτελική.
Έχει δώσει σπουδαία τεχνολογία και επιστήμη, μα δεν μπορεί να δώσει νόημα στη ζωή.
Όταν ο νους αποτυγχάνει, όταν η λογική αποτυγχάνει, αυτό δεν σημαίνει ότι η ζωή έχει αποτύχει. Σημαίνει απλώς πως οτιδήποτε μπορούσε λογικά να γίνει, έχει γίνει.
Τώρα πρέπει να κοιτάξεις στα βαθύτερα επίπεδα του είναι σου – και υπάρχουν βαθύτερα επίπεδα: Βαθύτερα από το νου σου, είναι η καρδιά σου. Βαθύτερα από τη λογική, είναι η αγάπη. Βαθύτερα από την επιστήμη, είναι η τέχνη. Βαθύτερα από τα μαθηματικά, είναι η μουσική.
Η Ανατολή δεν αρχίζει από το νου, αλλά μπαίνει στον κόσμο των συναισθημάτων από την καρδιά. Και τότε εμφανίζεται το νόημα και αρχίζει να εξαφανίζεται η πλήξη.
Κινήσου από το κεφάλι προς την καρδιά. Η καρδιά όμως είναι απλώς και μόνο ο ενδιάμεσος σταθμός. Το κεφάλι σου δίνει επιστήμη, η καρδιά σου δίνει τέχνη και το είναι σου, που βρίσκεται ακόμη πιο πέρα, σου δίνει έκσταση. Και αυτή η έκσταση είναι το ζητούμενο.
Η αίσθηση της πλήξης δείχνει απλώς ότι είσαι έτοιμος για το ταξίδι προς τα μέσα.
Αν δεν το κάνεις, θα νιώθεις ότι έχεις κολλήσει. Τώρα το κεφάλι δεν μπορεί να σε ικανοποιήσει άλλο πια. Η καρδιά θα σου επιτρέψει να ρίξεις μια φευγαλέα ματιά, θα σου ανοίξει το παράθυρο.
Χρησιμοποίησε την πλήξη ως εφαλτήριο προς το υπέρτατο και τότε θα νιώσεις ευγνωμοσύνη ακόμα και στην εμπειρία της πλήξης, που είναι οδυνηρή, γεμάτη αγωνία.
Ο σοφός άνθρωπος όμως μπορεί να μεταμορφώσει ακόμα και την δυστυχία σε ευλογία, ενώ ο ανόητος καταστρέφει όλες τις δυνατότητες για ευλογία και προκαλεί δυστυχία από όλα εκείνα που μπορούν να δημιουργήσουν έναν παράδεισο μέσα σου.





Βαριέμαι

OSHO

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΡΕΜΠΕΛ

by vneos1987.blogspot

Πέμπτη, 8 Φεβρουαρίου 2018

Ο Robin Williams μέσα από δικές του ατάκες:

Για τον θάνατο
«Δουλειά μας είναι να βελτιώνουμε την ποιότητα ζωής, κι όχι απλά να καθυστερούμε τον θάνατο»
Ένα μέρος που αργά ή γρήγορα όλοι θα πάμε δεν μπορεί να είναι και τόσο κακό
«Θάνατος είναι να κλείνεις τα μάτια για ένα εξαιρετικά μεγάλο χρονικό διάστημα»
«Αν ποτέ σας περνάει από τον νου να πηδήξετε από κάποιο ψηλό κτίριο, ξανασκεφθείτε το. Ηταν ένας τύπος που πήδηξε από τη γέφυρα του Γκόλντεν Γκέιτ. Επέζησε και είπε πως στα μισά της πτώσης θεώρησε πως ήταν τελικά κακή ιδέα»
«Ο θάνατος είναι ο τρόπος που η φύση σου λέει »το τραπέζι σας είναι έτοιμο»
«Ο χρόνος είναι ο καλύτερος δάσκαλος, αλλά δυστυχώς σκοτώνει όλους τους μαθητές του»
Για τα επαγγέλματα
(Παραλαμβάνοντας το όσκαρ Β’ Ρόλου για το «Ο ξεχωριστός Γουίλ Χάντινγκ», το 1998): «Κυρίως θέλω να ευχαριστήσω τον πατέρα μου, εκεί ψηλά, τον άνθρωπο που όταν του είπα πως θέλω να γίνω ηθοποιός, μου είπε: »Υπέροχα. Κοίτα απλά να έχεις και ένα εφεδρικό επάγγελμα, όπως ας πούμε οξυγονοκολλητής».
«Στη σκηνή είσαι ελεύθερος. Μπορείς να πεις και να κάνεις πράγματα που αν έλεγες και έκανες αλλού, θα σε συνελάμβαναν»
«Μπαλέτο: Αντρες με κολάν τόσο στενά που μπορείς να πεις σε ποια θρησκεία ανήκουν»
«Το να είσαι διάσημος δημοσιογράφος εντύπου είναι σαν να είσαι η πιο καλοντυμένη γυναίκα στο ραδιόφωνο»
«Οταν οι φίλοι μου κι εγώ παίζαμε καουμπόιδες και Ινδιάνους, εγώ έκανα πάντα τον Κινέζο εργάτη σιδηροδρόμων»
Για τις γυναίκες
«Α ναι, διαζύγιο… Από τη λατινική λέξη που σημαίνει ξεριζώνω τα γεννητικά όργανα ενός άντρα μέσα από το πορτοφόλι του»
«Οι γυναίκες δεν μπορούν να φτιάξουν πυρηνικά όπλα. Δεν θα έφτιαχναν όπλα που σκοτώνουν, όχι. Θα έφτιαχναν όπλα που θα σε έκαναν να νιώθεις άσχημα για ένα διάστημα»
Γυναίκες! Δεν μπορείς ούτε να ζήσεις μαζί τους, ούτε να ζήσεις μαζί τους!
«Αν οι γυναίκες διοικούσαν τον κόσμο, δεν θα είχαμε πολέμους, απλά έντονες διαπραγματεύσεις κάθε 28 μέρες»
«Ποια η διαφορά ανάμεσα σε τυφώνα και διαζύγιο στον Νότο; Καμία. Και στις δύο περιπτώσεις κάποιος χάνει το τροχόσπιτό του»
Για την πολιτική
«Οι πολιτικοί είναι σαν τις πάνες. Πρέπει να τους αλλάζουμε συχνά, για τους ίδιους ακριβώς λόγους»
(Επί Ρέιγκαν) «Πιστεύω πως ο Ρόναλντ Ρέιγκαν είναι ικανός να κάνει αυτήν τη χώρα αυτό που κάποτε υπήρξε… μια τεράστια αρκτική περιοχή καλυμμένη με πάγο»
(Επί Μπους πρεσβύτερου) «Εμείς οι Αμερικανοί είμαστε απλοί άνθρωποι… αλλά τσαντίστε μας και θα σας βομβαρδίσουμε τις πόλεις»
(Επί Μπους νεότερου) «Λένε πως η σάτιρα έχει πεθάνει. Δεν πέθανε, ζει και βασιλεύει στον Λευκό Οίκο»
(Για την εκλογή του Σβαρτσενέγκερ, το 2003) «Στην Καλιφόρνια, που είναι καθεστώς Ισπανόφωνων κατά 60%, εκλέξαμε Αυστριακό κυβερνήτη. Ακόμα και οι παλιοί ναζί αναρωτήθηκαν »πόσο παράξενο»
(Για τον Μπαράκ Ομπάμα) «Ομπάμα, που στα αρχαία Κενυάτικα σημαίνει »Κένεντι, ο Θεός να μας ευλογεί!»
Για τους εθισμούς
«Αν υπήρχε κάποιο χάπι που να σου επέτρεπε να πίνεις χωρίς να μεθάς, ο αλκοολικός θα ρωτούσε: »Τι θα συμβεί αν πάρω δύο;»
«Πήγα για αποτοξίνωση από το αλκοόλ στην επαρχία των οινοποιών, απλώς για να έχω τις οψιόν μου ανοιχτές»
«Αφού έκοψα το ποτό, συνειδητοποίησα πως ήμουν ο ίδιος μαλάκας που ήμουν πάντα. Απλά είχα λιγότερα βαθουλώματα στο αμάξι»
Η κοκαΐνη είναι ο τρόπος του Θεού να σου λέει πως βγάζεις πάρα πολλά λεφτά
Για τους σταρ
«Ο Τζακ Νίκολσον θα ήταν ιδανικός για πρόεδρος. Δεν θα είχαμε ποτέ σεξουαλικά σκάνδαλα, γιατί τους έχει ήδη πηδήξει όλους»
«Ο Σπίλμπεργκ είναι τόσο ισχυρός που είχε το final cut στην ίδια του την περιτομή».
«Οι Ρώσοι λατρεύουν την Μπρουκ Σιλντς γιατί τα φρύδια της τους θυμίζουν τον Λεονίντ Μπρέζνιεφ»
Για τα αθλήματα και τα χόμπι
«Το κρίκετ είναι σαν να παίζεις μπέιζμπολ έχοντας πάρει βάλιουμ»
«Το ποδήλατο είναι για μένα κινητός διαλογισμός»
«Απίθανοι οι τύποι που λένε πως παρακολουθούν το NASCAR για τους αγώνες ταχύτητας. Ναι, κι εγώ παρακολουθώ τσόντες για τις ερμηνείες»
«Το να στέλνεις μηνύματα στο κινητό ενώ οδηγείς είναι σαν να αυνανίζεσαι και να κάνεις τον ζογκλέρ ταυτόχρονα. Πολλά μπαλάκια στον αέρα…»
Για το σεξ
«Έκανα σεξ με μια πόρνη στα 21 μου. Ήταν τόσο κακό που μου επέστρεψε τα χρήματα»
«Ο Θεός έδωσε στον άντρα και μυαλό και πέος, όμως δυστυχώς όχι αρκετό αίμα να προμηθεύει και τα δύο ταυτόχρονα»
«Το να πάρεις βιάγκρα ύστερα από εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς είναι σαν να αναπαριστάς τον εμφύλιο πόλεμο με πραγματικά πυρομαχικά. Όχι καλό»
Απορίες
Γιατί τη λένε ώρα αιχμής, αφού δεν κουνιέται τίποτα;
«Αφού πρόκειται για το τηλεοπτικό κανάλι των μέντιουμ, το τηλέφωνο τι το θέλουν;»
«Πάντα ήθελα να παίξω έναν μεγαλόσωμο μαύρο άντρα, αλλά κάτι τέτοιο δεν θα κόστιζε πολλά σε μακιγιάζ;»
Για τη σωματική υγιεινή
«Κάποτε πήγα να μου ξυρίσουν την πλάτη δύο γυναίκες… Kαι με ρωτάνε σε κάποια φάση: »Σας πειράζει να κάνουμε ένα διάλειμμα;»
«Δεν με πειράζει η κάμερα στην κολονοσκόπηση. Είναι το συνεργείο που με ταλαιπωρεί»
Πηγή: news247

by vneos1987.blogspot

Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2018

Σωκράτης: Γνώθι Σ’αυτόν

Ο φιλόσοφος Σωκράτης πρέσβευε ότι, για να φιλοσοφήσει κανείς πραγματικά και να συλλάβει την αλήθεια, θα έπρεπε να γνωρίσει τον πραγματικό εαυτό του (αυτογνωσία).


Ποιος ήταν, κατά τη γνώμη του, ο τρόπος που επιτυγχάνεται η γνώση του πραγματικού εαυτού μας; Η απώλεια της διπλής άγνοιας.


Δηλαδή, μας λέει ο Σωκράτης ότι όλοι οι άνθρωποι αρχικά αγνοούν δύο πράγματα νομίζοντας:

ότι είναι βέβαιοι για οτιδήποτε γνωρίζουν (ακόμα και τον εαυτό τους)
ότι γνωρίζουν πώς είναι ο κόσμος και η ζωή

Και τα δύο, μας λέει ο Σωκράτης, αποτελούν άγνοια, αμαρτάνουν (δεν έχει σχέση με τη χριστιανική θεώρηση –αμαρτάνω σημαίνει κινούμαι έξω από τις μοίρες > εκ του ρήματος “μείρομαι”).

Για να συλλάβει κανείς τον πραγματικό εαυτό του και να γνωρίσει τον τρόπο που υπάρχει ο κόσμος, πρέπει:
να σταματήσει να νομίζει ότι είναι βέβαιος για αυτά που γνωρίζει
να σταματήσει να νομίζει ότι ξέρει πώς είναι ο κόσμος

Αν αποβάλλει κανείς αυτές τις δύο μορφές άγνοιας, τότε έχει τη δυνατότητα να εισέλθει στην ΕΝΔΟΣΚΟΠΗΣΗ και να διανύσει τον δρόμο προς το γνώθι σ’ αυτόν!

Να θυμίσουμε τον μύθο με τον Οιδίποδα και τη Σφίγγα. Γιατί κανείς περαστικός δεν έβρισκε τη λύση του αινίγματος της Σφίγγας που είχε σχέση με το πόσα πόδια “έχει” ο άνθρωπος σε κάθε ηλικία; Γιατί απλά δεν γνώριζαν ότι ήταν άνθρωποι! (Γνώθι σ΄αυτόν).Ρωτώντας τον Οιδίποδα «Ποιο ον το πρωί στέκεται στα τέσσερα, το μεσημέρι στα δύο και το βράδυ στα τρία», έλαβε ως απάντηση «Ο Άνθρωπος είναι εκείνο τον ον, που το ξημέρωμα της ζωής του κινείται στα τέσσερα, το βράδυ της ζωής του στα τρία, με την βοήθεια του μπαστουνιού, ενώ στο μεσοδιάστημα (μεσημέρι) της ζωής κινείται με σιγουριά στα δυο». Μετά την λύση του γρίφου η Σφίγγα έπεσε στον γκρεμό και σκοτώθηκε (ή κατά άλλους ο Οιδίποδας της επιτέθηκε όταν ήταν ξαφνιασμένη από τη λύση του γρίφου και τη σκότωσε). Ο Οιδίποδας αναγορεύτηκε βασιλιάς της Θήβας, από τον προσωρινό βασιλιά της πόλης Κρέοντα, και σύζυγος της Ιοκάστης (αδελφή του Κρέοντα), χήρας του Λάιου και μητέρας του Οιδίποδα.

Ας σκεφτούμε επίσης ότι μόνο ο Οιδίποδας βρήκε τη λύση. Αλήθεια, γιατί το όνομά του σήμαινε “αυτόν με το πρησμένο πόδι” και είχε σχέση με τα πόδια του αινίγματος;

Η αιώνια σοφία για τον άνθρωπο, το θείο και τον κόσμο, είναι κρυμμένη μέσα στην ελληνική φιλοσοφία και μυθολογία.

by vneos1987.blogspot