Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2017

Το ερώτημα είναι εάν οι άνθρωποι αποδέχονται τον εαυτό τους;;;?

Το ερώτημα είναι εάν οι άνθρωποι αποδέχονται τον εαυτό τους όπως είναι;....Εάν οι άνθρωποι μπορούσαν να αποδεχθούν τον εαυτό τους, θα μπορούσαν να αποδεχθούν και τους άλλους........γιατί οι άλλοι είναι μια καλή ή κακή εκδοχή τους εαυτού μας , είναι ένας ο παραμορφωμένος καθρέπτης μας.....γνωρίζουμε ότι ξέρουμε....ότι δεν ξέρουμε απλώς δεν το αντιλαμβανόμαστε, εκτός εάν είστε διάνυα....εάν αποδεχθούμε τον εαυτό μας και τα ελαττώματα μας ,τουλάχιστον δεν θα νευριάζουμε με τους ηλίθιους που το παίζουν έξυπνοι και μερικές φορές, μας τα λένε ή τα παραφουσκώνουνε, ή απλώς λένε βλακείες, επειδή φοβούνται μην φανεί η δική τους καμπούρα, δηλαδή τα ελαττώματα τους. Η άποψή μου, είναι : Ακόμα και το πιο όμορφο μοντέλο θα θέλει να αλλάξει κάτι πάνω του, συνήθως θέλουμε αυτό που δεν έχουμε, δεν ξέρω γιατί δεν αποδεχόμαστε τον εαυτό μας, δεν ξέρω εάν φταίει η τηλεόραση , ή όπως λένε οι περισσότεροι φιλόσοφοι, ο άνθρωπος είναι ένα  ανικανοποίητο ον και είναι μονίμως σε κατάσταση φόβου για να επιβίωση στην κοινωνία , υποθέτω ότι είναι το ένστικτό της επιβίωσης μας, και είναι η αιτία της εξελικτικής μας ικανότητας σε καλύτερο είδος, ευλογία και κατάρα ταυτοχρόνως... Κάντε ένα πείραμα και ρωτήστε τους ανθρώπους γύρω σας εάν θα θέλανε να αλλάξουν κάτι πάνω τους , θα δείτε πως όλοι θέλουν...Δεν είστε μόνοι .... Δεν λέω να αφήσουμε τον εαυτό μας, είμαι της άποψης της υγιεινής διατροφής, γυμναστικής και διαβάσματος για όσους θέλουν ....για όσους δεν θέλουν κανένα πρόβλημα... Το ερώτημα είναι εάν έχετε αποδεχτεί τον εαυτό σας , μάλλον ναι μερικές μέρες, μάλλον όχι άλλες......δεν είναι όλες οι μέρες ίδιες, όπως και η διάθεση μας. Βέβαια  αυτή  είναι μια άποψη  και  μπορεί  όλα  αυτά να αποδειχθούν σωστά  ή λάθος στο μέλλον, αλλά μην ξεχνάτε, να χρησιμοποιείται  την κριτική  σας σκέψη. 

Β.Λ


                                     

Το πείραμα του ρατσισμού

Δασκάλα χώρισε τους μαθητές δημοτικού σε προνομιούχους και μειονοτικούς. Δείτε το αποτέλεσμα καθώς οι φίλοι έγιναν εχθροί. Βίντεο από το πείραμα που εφαρμόστηκε και στις φυλακές
Adtech Ad
4 Απριλίου 1968, ο ακτιβιστής, ηγέτης του Αφροαμερικανικού Κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα των μαύρων και βραβευμένος με Νόμπελ Ειρήνης Μάρτιν Λούθερ Κινγκ που «είχε ένα όνειρο…» δολοφονείται. Ο θάνατός του προκάλεσε κύμα ανησυχίας ότι το «όνειρό» του όχι μόνο θα μείνει ανεκπλήρωτο αλλά θα γκρεμιστεί.
AdTech Ad

Στο Ράσβιλ, μια μικρή γεωργική επαρχία των Η.Π.Α με πληθυσμό κάτω των χιλίων ατόμων, που ήταν όλοι άσπροι και χριστιανοί, μια δασκάλα έψαχνε τρόπο να εξηγήσει στους μαθητές της τη βαρύτητα του γεγονότος. Η δασκάλα, Τζέιν Έλιοτ, επανειλημμένα είχε κάνει συζητήσεις για το ρατσισμό, τις διακρίσεις και τις προκαταλήψεις. Αντιλαμβανόταν όμως, ότι για τα παιδιά που δεν αλληλεπιδρούσαν καθόλου με ομάδες μειοψηφίας, οι συζητήσεις αυτές δεν είχαν ουσιώδες αντίκτυπο.

  Η δασκάλα λοιπόν, αποφάσισε να εφαρμόσει στους μαθητές της Τρίτης τάξης του δημοτικού, μια τακτική βιωματικής μάθησης. Ένα πρωί εξηγεί ότι η τάξη θα χωριστεί σε δυο κατηγορίες: τα παιδιά με γαλανά μάτια και τα παιδιά με τα καστανά μάτια. Για να διακρίνονται εύκολα τα παιδιά με καστανά μάτια θα έπρεπε να φοράνε και ένα μπλε κολάρο.

Τα προνόμια του γαλανομάτη και τα μειονεκτήματα του καστανομάτη 

Τα γαλανομάτικα παιδιά είχαν πέντε λεπτά παραπάνω διάλειμμα, μπορούσαν να πιουν νερό από τη βρύση, να έχουν δεύτερο μεσημεριανό γεύμα και να παίξουν στη παιδική χαρά. Αντίθετα τα παιδιά με καστανά μάτια μπορούσαν να πιούν νερό μόνο με από χάρτινα ποτήρια, δεν μπορούσαν να παίξουν με τα άλλα παιδιά και δεν επιτρεπόταν να μπουν στην παιδική χαρά. Ταυτόχρονα, η καθηγήτρια φρόντιζε να κατακρίνει κάθε κίνηση των παιδιών με καστανά μάτια και να τα μειώνει αναδεικνύοντας ως αίτιο του λάθους τους τα καφέ μάτια τους. Αντίθετα επιβράβευε τα παιδιά με γαλανά μάτια και τα εμψύχωνε να νιώθουν ανώτερα λόγω του χρώματος των ματιών τους.

 

Η αντιστροφή των ρόλων  

Την άλλη μέρα οι ρόλοι αντιστρέφονταν και γίνονταν εμφανής η δυσαρέσκεια των γαλονομάτικων παιδιών και η ανακούφιση όσων είχαν καστανά. Αξιοπρόσεκτη ήταν και η μετάπτωση στην απόδοση των παιδιών. Μέσα σε μια μέρα αυτά που ένιωθαν ανώτερα βελτίωσαν τις επιδώσεις τους ενώ στα άλλα η βαθμολογία έπεφτε. Στο τέλος και της δεύτερης μέρας η καθηγήτρια συζήτησε με τα παιδιά για το πως ένιωθαν και σύγκρινε τις συνθήκες της εικονικής τάξης με το φυλετικό ρατσισμό στην κοινωνία. Τα παιδιά που πλέον είχαν αντιληφθεί κάπως το ρατσιστικό πρόβλημα, δήλωσαν ότι πήραν το μάθημά τους. Υποσχέθηκαν να μην φερθούν ποτέ με γνώμονα αυτά τα κριτήρια, αφού πλέον γνωρίζουν πόσο σκληρό είναι να είσαι στη μειονότητα.

Το reunion  

Τα λόγια τους επιβεβαιώθηκαν 14 χρόνια μετά στο reunion της τάξης. Ομόφωνα οι ενήλικες πια πολίτες είπαν πόσο τους επηρέασε σε όλη τη μετέπειτα ζωή τους αυτή η εμπειρία και ξεκαθάρισαν ότι ήταν ένα μάθημα που όλα τα παιδιά πρέπει να βιώνουν. Η άσκηση επαναλήφθηκε από την ίδια καθηγήτρια και σε άλλες τάξεις αλλά δεν περιορίστηκε μόνο στο σχολείο.

 

Το πείραμα στις φυλακές 

Στις φυλακές της περιοχής για να ευαισθητοποιήσουν τους φύλακες και τους αξιωματικούς απέναντι στις μειονότητες κάλεσαν τη δασκάλα να εφαρμόσει το μάθημά της. Το πείραμα μαγνητοσκοπήθηκε και έγινε ντοκιμαντέρ που τελειώνει με τη δασκάλα να προτείνει ότι η άσκηση δε πρέπει να εφαρμόζεται σε όλους τους μαθητές, καθώς αναγνωρίζει το ρίσκο να μην έχει αγαθές προθέσεις ο δάσκαλος και να τραυματιστούν ψυχολογικά τα παιδιά. Ωστόσο προτείνει η άσκηση να γίνεται σε όλους τους καθηγητές και αφού εκπαιδευτούν να την εφαρμόσουν και οι ίδιοι.
Το βίντεο που ακολουθεί είναι το ντοκιμαντέρ που παρουσιάζει όλη τη δράση της δασκάλας ενώ υπάρχουν στιγμιότυπα από την άσκηση στο στο σχολείο, από το reunion και το πείραμα στις φυλακές:







ΤΟ ΤΕΣΤ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ

«ΕΙΜΑΙ ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ;»
Κάθε ένας από εμάς έρχεται αντιμέτωπος με το βαθιά ριζωμένο ρατσισμό των γονιών, της κοινωνίας, ολόκληρου του συστήματος στερεοτύπων που μας περιβάλλει, περνώντας από γενιά σε γενιά. Ας αναλογιστούμε: Μήπως φέρομαι ρατσιστικά χωρίς να το συνειδητοποιώΜπορεί το χρώμα, η διαφορετικότητα, το μη όμοιο, να μειώσει την αξία, την καλοσύνη, την αρετή απέναντι στον συνάνθρωπο; 

Ένας άνθρωπος με ειδικές ανάγκες είναι έτοιμος να ανέβει μία ράμπα αλλά δεν έχει συνοδό. Την ίδια στιγμή ένα αμάξι παρκάρει εκεί που βρίσκεται η ράμπα. Τι κάνεις;
a) Υποστηρίζεις τον άνθρωπο με ειδικές ανάγκες.
β) Δεν κάνεις τίποτα και συνεχίζεις τον δρόμο σου.
γ) Μουρμουρίζεις ότι τα άτομα με ειδικές ανάγκες πρέπει να μένουν στα σπίτια τους.
δ) Υποστηρίζεις τον οδηγό.
Ένας παχύσαρκος συμμαθητής σου χάνει την ισορροπία του και πέφτει στην αυλή του σχολείου. Πώς αντιδράς;
α) Τρέχεις να τον βοηθήσεις ενώ ταυτόχρονα αποθαρρύνεις τους συμμαθητές σου που σπεύδουν να τον κοροϊδέψουν με γέλια και χαρακτηρισμούς σχετικούς με την εμφάνισή του.
β) Δεν κάνεις τίποτα.
γ) Πλησιάζεις και διασκεδάζεις με τα πειράγματα των άλλων εναντίον του.
δ) Τρέχεις προς το μέρος του ξεκαρδισμένος στα γέλια καλώντας και τους συμμαθητές σου να δουν πως έπεσε ο «χοντρός».
Στο διπλανό διαμέρισμα μετακομίζει μια οικογένεια πακιστανών με παιδιά στην ηλικία σου. Τους πετυχαίνεις στο διάδρομο ακριβώς την ώρα της μετακόμισης. Πώς αντιδράς;
α) Τους καλωσορίζεις, προσφέρεσαι να βοηθήσεις και κάνεις μια πρώτη γνωριμία με τα παιδιά.
β) Τους λες ένα ξερό «γεια» και μπαίνεις στο σπίτι σου.
γ) Τους ρωτάς εάν στον τόπο τους κάνουν τόση φασαρία στην μετακόμιση και φεύγεις επιδεικτικά.
δ) Τους λες εμφανώς ενοχλημένος: «Τι δουλειά έχετε εδώ;» και μπαίνοντας στο σπίτι σου απαιτείς από τον πατέρα σου να διαμαρτυρηθεί στον διαχειριστή για τους «βρομιάρηδες» που δεχτήκατε στην πολυκατοικία.
Στην τάξη σου εμφανίζεται ένας καινούριος μαθητής, άσχημα και φτωχικά ντυμένος ο οποίος αναζητά θέση. Εσύ κάθεσαι μόνος σου. Τι κάνεις;
α)Τον καλείς να καθίσει μαζί σου.
β) Δεν κάνεις τίποτα.
γ) Θα κάτσεις με ένα άλλο παιδί και θα του αφήσεις τι θρανίο, για να κάτσει μόνος του.
δ)Όταν πλησιάζει, του λες ανοιχτά ότι η θέση είναι πιασμένη και… ας καταλάβει ό, τι θέλει.
Σε ένα πολυσύχναστο εμπορικό κέντρο βλέπεις έναν τυφλό που ζητιανεύει. Κρατάει μια ταμπέλα που γράφει «είμαι τυφλός, βοηθήστε με». Κανένας δεν του έχει δώσει χρήματα και ο ίδιος πεινάει. Παρακαλάει για λίγο φαγητό. Πώς αντιδράς;
α)Τρέχεις και του αγοράζεις φαγητό από το πρώτο κατάστημα που βρίσκεις μπροστά σου και του το προσφέρεις.
β) Βιάζεσαι να γυρίσεις σπίτι σου. Εσύ θα σώσεις τον κόσμο;
γ) Κι αν δεν είναι τυφλός και με κοροϊδεύει; Καλύτερα να τα δώσω στο Ορφανοτροφείο», σκέφτηκα.
δ)Λες: «Αφού είναι τυφλός και δε μπορεί, ας πάει σ’ ένα ίδρυμα. Τι κάθεται εδώ, μες τη μέση του δρόμου, για να τον λυπηθούμε;»
Μαθαίνεις ότι ο καλύτερός σου φίλος είναι ομοφυλόφιλος. Εσύ:
α)Τον αντιμετωπίζεις όπως και πριν, χωρίς να σε ενοχλούν οι σεξουαλικές του προτιμήσεις.
β)Ξαφνιάζεσαι και η συμπεριφορά σου απέναντί του αρχίζει να αλλάζει.
γ)Απομακρύνεσαι σταδιακά και διακόπτεις τις επαφές σου μαζί του.
δ)Τον προσβάλλεις γι΄ αυτή του την επιλογή προσπαθώντας να τον κάνεις να νιώσει άβολα και να μετανιώσει για την επιλογή του και τελικά τον απομονώνεις.
Έχεις μία επιχείρηση. Ένας αλλοδαπός έρχεται στο μαγαζί σου και σου ζητά εργασία. Εσύ:
α)Τον προσλαμβάνεις και του δίνεις το νόμιμο μισθό.
β)Αρνείσαι ευγενικά, για να μην τον προσβάλεις.
γ)Τον προσλαμβάνεις, αλλά τον εκμεταλλεύεσαι και του δίνεις χαμηλό μισθό.
δ)Εξαγριώνεσαι και τον διώχνεις με βίαιο τρόπο.
Είσαι στην εκκλησία όπου και παρευρίσκεται ένας έγχρωμος, τον οποίο δε γνωρίζει κανένας. Ενώ κάθεται ήσυχος και παρακολουθεί τη λειτουργία, ξαφνικά λιποθυμάει. Τι κάνεις;
α)Τρέχεις γρήγορα να του αγοράσεις ένα μπουκάλι νερό από το περίπτερο, για να του το προσφέρεις.
β)Θα αδιαφορήσεις, γιατί είναι διαφορετικός από εσένα.
γ)Δε τον πλησιάζεις, γιατί φοβάσαι ότι, αν συνέλθει, θα σου κάνει κακό.
δ)Οργίζεσαι και εύχεσαι να μην είχε έρθει ποτέ στην εκκλησία.
Με πρωτοβουλία του Δήμου στην πόλη σου και στο δρόμο σου λειτουργεί κέντρο απεξάρτησης τοξικομανών και αλκοολικών. Πώς αντιδράς;
a)Συμφωνείς και ζητάς από το Δήμο υγειονομική κάλυψη των φιλοξενούμενων και στήριξή τους από τους αρμόδιους φορείς.
β)Αδιαφορείς για το θέμα.
γ)Δέχεσαι τη λειτουργία τέτοιων κέντρων, αρκεί να βρίσκονται τουλάχιστον στον παρακάτω δρόμο, όχι εκεί που μένεις.
δ)Θεωρείς απαράδεκτη τη λειτουργία τέτοιων κέντρων και συμμετέχεις σε οποιαδήποτε κίνηση ζητά την κατάργησή τους.
Βλέπεις μια γυναίκα να βγαίνει από ένα νυχτερινό μαγαζί κλαίγοντας, γιατί έχει δεχτεί σεξουαλική παρενόχληση. Τι κάνεις;
α)Τη ρωτάς ευγενικά αν θέλει να τη συνοδεύσεις στο αστυνομικό τμήμα, για να καταγγείλει το γεγονός.
β)Κάνεις πως δεν τη βλέπεις και φεύγεις.
γ)Επιταχύνεις το βήμα σου και απομακρύνεσαι, θεωρώντας πως δε θα έπρεπε να γυρνάει τέτοιες ώρες σε αυτά τα μέρη.
δ)Την προσβάλλεις λέγοντάς της πως εκείνη φταίει για όλα όσα έπαθε.
Ένας ζητιάνος κάθεται στο πεζοδρόμιο έξω από ένα σούπερ-μάρκετ κρατώντας ένα ποτηράκι στο χέρι ζητώντας χρήματα. Στη συνέχεια περνάει ένας άντρας νεαρής ηλικίας και του κλωτσάει το ποτηράκι. Τι κάνεις;
α)Παίρνεις το λόγο και υπερασπίζεσαι τον ζητιάνο.
β)Δε λες ούτε κάνεις κάτι γι’ αυτό που είδες.
γ)Κάνεις παράπονα στον Διευθυντή του σούπερ-μάρκετ για την παραμονή των ζητιάνων έξω από το κατάστημα.
δ)Φέρεσαι άσχημα βρίζοντας και διώχνοντας το ζητιάνο.
Βλέπεις έναν συμμαθητή σου στο προαύλιο του σχολείου να γίνεται στόχος κοροϊδίας μιας ομάδας μεγαλύτερων μαθητών, καθώς έχει έρθει πρόσφατα από άλλη χώρα και δεν είναι αποδεκτός από τη σχολική κοινότητα. Τι κάνεις;
α)Αναφέρεις το περιστατικό στο Διευθυντή έχοντας πρώτα υπερασπιστεί το παιδί.
β)Αγνοείς το περιστατικό και παρακολουθείς με απάθεια.
γ)Χαμογελάς με νόημα στους συμμαθητές σου, γιατί θες να είσαι πάντα με το μέρος των πολλών.
δ)Αρχίζεις κι εσύ να τον κοροϊδεύεις.
                            
«ΔΙΑΓΝΩΣΗ»
•Αν έχεις επιλέξει πολλές φορές τις απαντήσεις α), τότε είσαι άτομο με συνειδητή αντιρατσιστική στάση.
•Αν έχεις επιλέξει πολλές φορές τις απαντήσεις β), τότε πρέπει να αναρωτηθείς μήπως η ουδετερότητα «δίνει πολύ χώρο» στους ρατσιστές και άρα είναι και αυτή, κατά μία έννοια, μια ρατσιστική στάση.
•Αν έχεις επιλέξει πολλές φορές τις απαντήσεις γ), τότε, ίσως και χωρίς να το συνειδητοποιείς, είσαι επιρρεπής σε ρατσιστικές αντιδράσεις. Μήπως θα έπρεπε να σκέφτεσαι πρώτα, πριν προχωρήσεις σε πράξεις ή ξεστομίσεις λόγια που μπορεί να πληγώσουν άλλους ανθρώπους;
•Αν έχεις επιλέξει πολλές φορές τις απαντήσεις δ), τότε η συμπεριφορά σου είναι έντονα ρατσιστική. Μήπως πρέπει να σκεφτείς σοβαρά πώς θα ένιωθες αν βρισκόσουν εσύ στη θέση των ανθρώπων που πρωταγωνιστούν στα παραπάνω περιστατικά και δεχόσουν εσύ τη συμπεριφορά που έχεις επιλέξει;

Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2017

Η ΚΡΊΣΗ ΤΩΝ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΏΝ ΔΑΝΕΙΩΝ

Με πολύ απλά λόγια, κάτι διδακτικό που πρέπει να γίνει ευαγγέλιο για εμάς και τις επόμενες γενιές. ΈΧΩ ΑΛΛΆΞΕΙ ΛΊΓΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΊΑ ΏΣΤΕ ΝΑ ΚΑΤΑΛΆΒΕΤΕ  ΚΑΛΎΤΕΡΑ..... 
Μια μέρα εμφανίσθηκε ΣΤΗΝ ΠΌΛΗ ένας άνδρας με γραβάτα. Ανέβηκε σε ένα παγκάκι και φώναξε σε όλο τον  πληθυσμό ότι θα αγόραζε όλα τα ΑΚΊΝΗΤΑ που θα του πήγαιναν, έναντι 100.000 ευρώ και μάλιστα μετρητά.
Οι ντόπιοι το βρήκαν λίγο περίεργο, αλλά η τιμή ήταν πολύ καλή και όσοι προχώρησαν στην πώληση γύρισαν σπίτι με το τσαντάκι γεμάτο και το χαμόγελο στα χείλη.
Ο άνδρας με τη γραβάτα επέστρεψε την επόμενη μέρα και πρόσφερε 150.000 ευρώ για κάθε απούλητο ΑΚΊΝΗΤΟ, κι έτσι οι περισσότεροι κάτοικοι πούλησαν τα ΑΚΊΝΗΤΑ τους. Τις επόμενες ημέρες προσέφερε 300.000 ευρώ για όσα ελάχιστα ΑΚΊΝΗΤΑ  ήταν ακόμα απούλητα με αποτέλεσμα και οι τελευταίοι αμετανόητοι να πουλήσουν τα ΑΚΊΝΗΤΑ τους.
Μετά συνειδητοποίησε ότι στη ΧΩΡΑ δεν έμεινε πια ούτε ένας ΑΚΊΝΗΤΟ  και ανακοίνωσε σε όλους ότι θα επέστρεφε μετά από μια εβδομάδα για να αγοράσει οποιοδήποτε ΑΚΊΝΗΤΟ  έβρισκε έναντι  500.000 ευρώ! Και αποχώρησε.
Την επόμενη μέρα ανέθεσε στον συνέταιρό του τΑ ΑΚΊΝΗΤΑ που είχε αγοράσει και τον έστειλε στην ίδια χώρα  με εντολή να τα πουλήσει όλα στην τιμή των 400.000 ευρώ το ένα. Οι κάτοικοι βλέποντας την δυνατότητα να κερδίσουν 100.000 ευρώ την επόμενη εβδομάδα, αγόρασαν ξανά τα ΑΚΊΝΗΤΑ τους 4 φορές πιο ακριβά από ότι τα είχανε πουλήσει, και για να το κάνουν αυτό, αναγκάστηκαν να ζητήσουν δάνειο από την  τράπεζα.
Όπως φαντάζεστε, μετά την συναλλαγή οι δύο επιχειρηματίες έφυγαν διακοπές σε έναν φορολογικό παράδεισο της Καραϊβικής, ενώ οι κάτοικοι ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ βρέθηκαν υπερχρεωμένοι, απογοητευμένοι, και με τα ΑΚΊΝΗΤΑ στην κατοχή τους που δεν άξιζαν πλέον τίποτα.
Φυσικά οι ΠΟΛΙΤΕΣ προσπάθησαν να πουλήσουν τα ΑΚΊΝΗΤΑ για να καλύψουν τα χρέη. Μάταια. Η αξία τους είχε πατώσει. Η τράπεζα λοιπόν κατάσχεσε τα ΑΚΊΝΗΤΑ και εν συνεχεία τα νοίκιασε στους πρώην ιδιοκτήτες τους.
Ο τραπεζίτης όμως πήγε στον ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΌ  ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ και του εξήγησε ότι εάν δεν ανακτούσε τα κεφάλαια που είχε δανείσει θα κατέρρεε και αυτός, και κατά συνέπεια θα ζητούσε αμέσως το κλείσιμο της ανοικτής πίστωσης που είχε με ΤΗΝ ΧΩΡΑ. Πανικόβλητος ο ΠΡΟΘΥΠΟΥΡΓΟΣ και για να αποφύγει την καταστροφή, αντί να δώσει λεφτά στους κατοίκους ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ για να καλύψουν τα χρέη τους, έδωσε λεφτά στον τραπεζίτη, ο οποίος παρεμπιπτόντως  ήταν κουμπάρος του συμβούλου ΤΟΥ  ΠΡΟΘΥΠΟΥΡΓΟΥ.
Δυστυχώς όμως ο τραπεζίτης αφού ανέκτησε το κεφάλαιό του, δεν έσβησε το χρέος των κατοίκων, και ούτε το χρέος ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ, ο οποίος φυσικά βρέθηκε ένα βήμα πριν την πτώχευση. Βλέποντας τα χρέη να πολλαπλασιάζονται και στριμωγμένος από τα επιτόκια, ο ΠΡΟΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ζήτησε βοήθεια από ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΉ ΕΝΩΣΗ. Αυτοί όμως του έδωσαν αρνητική απάντηση, γιατί όπως του είπαν είχαν υποστεί την ίδια ζημιά με ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ  ΑΚΙΝΗΤΑ!!…
Ο τραπεζίτης τότε έδωσε στον ΠΡΟΘΥΠΟΥΡΓΟ την «ανιδιοτελή» συμβουλή / οδηγία να μειώσει τα έξοδα ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ: λιγότερα λεφτά για τα σχολεία, για το νοσοκομείο του χωριού, για την δημοτική αστυνομία, κατάργηση των κοινωνικών προγραμμάτων, της έρευνας, μείωση της χρηματοδότησης για καινούρια έργα υποδομών. Αυξήθηκε η ηλικία συνταξιοδότησης, απολύθηκαν οι περισσότεροι υπάλληλοι του ΔΗΜΟΣΕΙΟΥ, έπεσαν οι μισθοί και αυξήθηκαν οι φόροι.Ήταν έλεγε αναπόφευκτο, αλλά υποσχόταν με αυτές τις διαρθρωτικές αλλαγές «να βάλει τάξη στη λειτουργία του δημοσίου, να βάλει τέλος στις σπατάλες» και να  ηθικοποιήσει το εμπόριο των ΑΚΙΝΗΤΩΝ .
Η ιστορία άρχισε να γίνεται ενδιαφέρουσα όταν μαθεύτηκε πως οι δυο επιχειρηματίες και ο τραπεζίτης είναι ξαδέρφια και μένουν μαζί σε ένα νησί κοντά στις Μπαχάμες, το οποίο και αγόρασαν  με τον ιδρώτα τους. Ονομάζονται οικογένεια Χρηματοπιστωτικών Αγορών, και με μεγάλη γενναιότητα προσφέρθηκαν να χρηματοδοτήσουν την εκλογική εκστρατεία των ΠΡΟΘΥΠΟΥΡΓΩΝ των χωρών της ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ.
Σε κάθε περίπτωση η ιστορία δεν έχει τελειώσει γιατί κανείς δεν γνωρίζει τι έκαναν μετά οι ΠΟΛΙΤΕΣ. Εσύ τι θα έκανες στην θέση τους; Τι θα κάνεις εσύ;


Πηγη

Φόβος και Θυμός πηγάζουν απ’ την αμάθεια

Μόνο ένας δειλός τολμάει να υπερηφανεύεται ότι δεν έχει νοιώσει ποτέ του φόβο
Όσο μεγαλύτερη η προσκόλληση και η αγκίστρωση με οτιδήποτε έχομε ή δημιουργούμε, τόσο ενδυναμώνονται οι έμφυτοι φόβοι ή δημιουργούνται νέοι παράλογοι ή φανταστικοί. Οι αρχέγονες αιτίες του φόβου περιγράφονται ιδιαίτερα περιεκτικά και βαθύτατα στο απόσπασμα: «Ο φόβος είναι συνυφασμένος με το γεγονός αυτής της ίδιας της ύλης και με τη συνάντηση των ζευγών των αντιθέτων –ψυχής και ύλης. Οι αισθαντικές ψυχές των ζώων και των ανθρώπων έχουν υποσυνείδητα επίγνωση παραγόντων όπως: Η απεραντοσύνη και συνεπώς η αισθητή καταπίεση του Όλου. Η πίεση όλων των άλλων ζωών και υπάρξεων. Η λειτουργία ενός Νόμου αδυσώπητου, η αίσθηση της αιχμαλωσίας, του περιορισμού και της συνεπακόλουθης ανεπάρκειας. Στους παράγοντες αυτούς, που προκύπτουν από τη διαδικασία της ίδιας της εκδηλώσεως και που διαρκούν και αυξάνονται σε δύναμη στο διάστημα των αιώνων, βρίσκονται τα αίτια κάθε σύγχρονου φόβου και η βάση όλου του τρόμου, έξω από καθετί που είναι καθαρά ψυχολογικά και όχι απλώς ο ενστικτώδης φόβος του ζώου».
Ο Αριστοτέλης και άλλοι φιλόσοφοι όπως ο Κίρκεγκωρ και ο Χάιντεγκερ έχουν εστιάσει σε αυτές τις ιδέες με τον δικό τους ιδιαίτερο τρόπο. Ο Δανός φιλόσοφος Κίρκεγκωρ (1813-1855) συναισθάνεται πως η θρησκευτική εμπειρία δεν εξαλείφει τον υπαρξιακό τρόμο, του δίνει όμως ένα μυστικό πρόσωπο και τον μετατρέπει σε μια ασκητική ζωής. Ενώπιον κάποιου Θεού ολόκληρη η δημιουργία σείεται από μια ανείπωτη προσδοκία και φρίκη μαζί.
~ Ας σε μισούν. Αρκεί να σε φοβούνται. Ευριπίδης
~ Ο Φαραώ ήξερε το μυστικό της υπακοής, για να γνωρίζει ο λαός το φόβο να τιμωρείς όχι τους ένοχους, αλλά τους αθώους.
~ Αν φοβάσαι μη μιλάς, αν μίλησες μη φοβάσαι. Αραβική παροιμία
~ Απ’ όλους τους φόβους που τρέφουμε, επαληθεύονται ευτυχώς μόνο οι χειρότεροι. Σταντάλ
~ Ας μην κοιτάμε πίσω με θυμό, ούτε μπροστά με φόβο, αλλά γύρω με επίγνωση. Θέρμπερ Τζ.
~ Αυτό είναι το μυστικό του ηρωισμού, να μην επιτρέπεις στον φόβο να συνοδεύει τη ζωή σου. Μπ Σω
~ Γαλήνη είναι η κατάλυση κάθε πόθου και φόβου. Βούδας
~ Δεν είναι φοβερό αν σας προσέβαλλαν, σας κορόιδεψαν ή σας λήστεψαν. Φοβερό είναι αν εσείς δεν μπορείτε να τα ξεχάσετε. Κομφούκιος
~ Δεν έχουμε να φοβηθούμε, παρά μόνο το φόβο. Ρούσβελτ Φραγκλίνος
~ Δεν υπάρχει Καλό, η αρετή δεν είναι παρά ένα από τα πρόσωπα του φόβου.
~ Δεν υπάρχει καλύτερος πελάτης από τον φοβισμένο εκατομμυριούχο. Αμερικανός δικηγόρος
~ Δίνουμε υποσχέσεις και κάνουμε όρκους σύμφωνα με τις ελπίδες μας και τους τηρούμε σύμφωνα με τους φόβους μας. Λαροσφουκώ
~ Δυο πράγματα να φοβάσαι, και να αποφεύγεις, νεόπλουτο και παλιά πουτάνα. Άγνωστος
~ Εγώ δε φοβάμαι την τιμωρία. Εγώ φοβάμαι να είμαι άξιος τιμωρίας. Μπερνέ
~ Είναι αξιολύπητος εκείνος που έχει λίγες επιθυμίες και πολλές φοβίες, μα αυτή είναι η μοίρα των μοναρχών. Μπέικον Φ.
~ Εκείνος που είναι μολυσμένος με το φόβο της αρρώστιας, είναι ήδη μολυσμένος με την αρρώστια του φόβου. Ντε Μονταίν
~ Έξι μειονεκτήματα πρέπει να υπερνικήσεις για να φτάσεις την επιτυχία, νωθρότητα, οκνηρία, φόβο, θυμό, αταξία και φλυαρία. Σανσκριτική σοφία.
~ Η δυστυχία, η αρρώστια, και οι άνθρωποι είναι όπως τα σκυλιά, αν καταλάβουν ότι φοβάσαι σου επιτίθενται με μεγαλύτερη αγριότητα. Χορόσκελης Δ.
~ Η Ελλάδα είναι ένας τόπος γεμάτος πληγές… Που πονάνε… Όμως οι Έλληνες φοβούνται τον πόνο και προσπαθούν να τον αποφύγουν! Αντί να τον γιατρέψουν, προσπαθούν να τον ξεγελάσουν! Κάνουν καραγκιοζιλίκια, παίρνουν πόζες, το ρίχνουν στο τσιφτετέλι, στα κοσμικά, στα κομματικά. Φοβούνται να αντικρίσουν κατάφατσα τον πόνο, τα προβλήματά τους, τον εαυτό τους, την ταυτότητά τους. Ποτέ λαός δε φοβήθηκε τον εαυτό του, περισσότερο απ’ ο,τι ο νεοέλληνας. Όμως ο πόνος εξορκίζεται με τον πόνο! Αν τον αντικρίσεις κατάματα, αποκτάς αυτογνωσία, εξανθρωπίζεσαι Ποταμίτης Δ.
~ Η θρασύτητα είναι η μάσκα του φόβου.
~ Η ισορροπία του φόβου πρέπει να παραχωρήσει τη θέση της στην ισορροπία της εμπιστοσύνης.
~ Η λογική παλεύει με το φόβο και νικά. Ευριπίδης
~ Η σκληρότητα προέρχεται από φόβο, αδυναμία και δειλία. Ελβέτιος Κ.
~ Η συνείδηση στέκει μόνη επάνω από τον φόβο. Βίας
~ Η συνεχής επίκληση της πίστης είναι ένδειξη φόβου. Άγνωστος
~ Θάρρος είναι η τέχνη να φοβάσαι χωρίς να το δείχνεις. Σω Μπερνάρ
~ Θρησκεία είναι η μυθολογία του φόβου και της ελπίδας. Καμπέρογλου Β.
~ Καλύτερα να είσαι ένα λεπτό φοβητσιάρης, παρά όλη τη ζωή σου νεκρός. Ιρλανδική παροιμία
~ Καλύτερα φοβερό τέλος, παρά ατέλειωτος φόβος. Σίλλερ Φ.
~ Κανένα πάθος δεν ληστεύει τη δύναμη της ενέργειας και τη λογική από το μυαλό του ανθρώπου, όσο ο φόβος. Μπιούρκ Ε.
~ Κερδίζεις δύναμη, θάρρος και αυτοπεποίθηση με κάθε εμπειρία, που πραγματικά κοιτάζεις το φόβο κατάματα. Μπορείς να πεις στον εαυτό σου: «ξεπέρασα κι αυτό το κακό, θ’ αντέξω ό,τι κι αν μου τύχει». Ινδική σοφία
~ κι ο άγιος φοβέρα θέλει. Ελληνική Παροιμία
~ Κουράγιο δεν είναι η έλλειψη φόβου. Είναι να δρας σε πείσμα του φόβου. Τουέην Μαρκ
~ Μερικές φορές ο φόβος του “κάτι” είναι χειρότερος απ’ το ίδιο το “κάτι”.
~ Μια σημαντική πλευρά της δημιουργικότητας είναι να μην φοβάσαι να αποτύχεις Λαντ Ένουιν
~ Να φοβάσαι τον άνθρωπο που με πάθος εργαζόταν για ν’ αποκτήσει γνώσεις και μετά κατανόησε που δεν έγινε καθόλου εξυπνότερος και τότε αρχίζει θανάσιμα να μισεί ανθρώπους που είναι το ίδιο αμαθείς όπως εκείνος, αλλά εκείνοι δεν κόπιασαν καθόλου. Βόνεγκουτ Κ.
~ Να φοβάσαι τον καθένα στον οποίον έκανες καλό. Ινδική σοφία
~ Ο αμοιβαίος φόβος είναι η μόνη αιτία που παρακινεί σε πιστή συμμαχία. Θουκυδίδης
~ Ο άνθρωπος που φοβάται να υποφέρει, υποφέρει ήδη απ’ αυτό που φοβάται. Ντε Μονταίν
~ Ο δειλός τρέμει περιμένοντας τον κίνδυνο, ο φοβητσιάρης όταν έρχεται ο κίνδυνος, αλλά ο γενναίος όταν θα περάσει. Πολ Ζ.
~ Ο δικός μας φόβος μπροστά στην καταστροφή μόνο μεγαλώνει την πιθανότητα της. Ράσελ Μπ.
~ Ο κίνδυνος φεύγει ταχύτερα όταν περιφρονείται. Ευριπίδης
~ Ο μεγάλος φόβος αγνοεί τη λογική. Κραφτσένκο
~ Ο φόβος ακολουθεί το έγκλημα κι αυτό είναι η ποινή του. Βολταίρος
~ Ο φόβος αναδύεται από την επιθυμία, αλλά σκορπίζει από μόνος του, αν σταθείς ακλόνητος απέναντί του και τον αντιμετωπίσεις χωρίς προκατάληψη. Σούφικη σοφία
~ Ο φόβος δεν απομακρύνει από μας το θάνατο, απομακρύνει τη ζωή. Μαχφούζ Ν.
~ Ο φόβος είναι απόδειξη εκφυλισμένου μυαλού. Βιργίλιος
~ Ο φόβος είναι η αναμονή μελλοντικού κακού. Πλάτων
~ Ο φόβος είναι η πιο άφθονη πηγή των ελαττωμάτων. Ουσίνσκι Κ.
~ Ο φόβος είναι ο παντοτινός συνοδοιπόρος της αναλήθειας. Μπέικον Φρ.
~ Ο φόβος και η ηλιθιότητα υπήρξαν πάντοτε τα βασικά κίνητρα των ανθρώπινων ενεργειών.
~ Ο φόβος κάνει τους έξυπνους ανόητους και τους δυνατούς αδύνατους. Κούπερ Φ.
~ Ο φόβος καταστρέφει την ελευθερία του ατόμου.
~ Ο φόβος πηγάζει πάντοτε από την αμάθεια.
~ Πνίξε το φίδι της αμφιβολίας στην ψυχή σου, λειώσε τα σκουλήκια του φόβου στην καρδιά σου. Τότε και τα βουνά ακόμα θα παραμερίσουν απ’ το διάβα σου. Σερεντί Κ.
~ Στον αγαθό άνθρωπο για το τίποτε δεν γεννιέται φθόνος, ούτε φόβος, ούτε οργή ή μίσος. Πλούταρχος
~ Τα δαιμόνια επιτίθενται στους φοβητσιάρηδες. Ινδική παροιμία
~ Το πέρασμα από μια θρησκεία του φόβου σε μια θρησκεία της ηθικής αποτελεί ένα μεγάλο βήμα στη ζωή ενός έθνους. Ινδική σοφία
~ Φόβος, ψυχική αναταραχή που προκλήθηκε από την αναμονή του κακού. Πλάτων
Ο Θυμός πηγάζει από τον Φόβο
Δε χρειάζεται να τον κρύβεις ή να τον “ξεφορτώνεις”, μπορείς να τον αξιοποιήσεις πραγματικά θετικά. Θυμώνεις; Τίποτα πιο φυσιολογικό! Το θέμα είναι, ξέρεις να διαχειρίζεσαι το θυμό και τον φόβο σου και να τον χρησιμοποιείς εποικοδομητικά; Οι περισσότεροι είτε τον καταπιέζουμε, είτε τον κρύβουμε επιμελώς, είτε τον «ξεφορτώνουμε» σε άλλους ανθρώπους χωρίς κανένα όφελος –και συνήθως με αρνητικές συνέπειες για όλους. Ο θυμός και ο φόβος είναι πολύ παρεξηγημένος στην κοινωνία μας. Διότι όσο «τρομερός και κακός» κι αν μοιάζει, στην πραγματικότητα είναι μία μεγάλη δύναμη, που αν χρησιμοποιηθεί σωστά, μπορεί να επιφέρει εκπληκτικά θετικά αποτελέσματα σε κάθε επίπεδο. Όλοι μας θυμώνουμε κι όλοι μας φοβόμαστε. Λίγοι όμως αξιοποιούν πραγματικά τον φόβο και τον θυμό τους, έτσι ώστε να επιφέρουν θετική αλλαγή. Εάν είστε ένας από αυτούς τους λίγους, δε χρειάζεται να συνεχίσετε να διαβάζετε αυτό το άρθρο. Εάν όχι, δείτε παρακάτω τρεις δημιουργικές συμβουλές για την αποτελεσματική χρήση του φόβου και του θυμού:
Νιώσε το φόβο και τον θυμό σου, μην τα καταπιέζεις
Οι περισσότεροι άνθρωποι μαθαίνουμε να καταπιέζουμε το θυμό μας. Αυτό όμως δεν λειτουργεί θετικά. Όταν καταπιέζεις το θυμό σου δύο πράγματα μπορούν να συμβούν: Πρώτον, πιθανότατα θα αρρωστήσεις. Σχετικές έρευνες υποδεικνύουν ότι ο θυμός που καταπιέζεται και δεν βιώνεται, κάνει τους ανθρώπους να ασθενούν. Μερικές από τις πιο συνηθισμένες ασθένειες που συνδέονται με τον καταπιεσμένο θυμό είναι χρόνιος πόνος στην πλάτη, καρδιοπάθειες, υψηλή πίεση, πονοκέφαλοι, δυσλειτουργίες των κροταφογναθικών αρθρώσεων και κατάθλιψη. Δεύτερον, χάνεις ενέργεια. Το να καταπιέζεις το θυμό είναι σαν να κρατάς μία μεγάλη φουσκωτή μπάλα παραλίας κάτω από το νερό. Χρειάζεται πολλή ενέργεια. Γιατί να σπαταλάς πολύτιμη ενέργεια;
Ο θυμός, όπως όλα τα συναισθήματα, είναι απλώς μία αίσθηση στο σώμα. Για να αισθανθείς το θυμό σου λοιπόν, χρειάζεται να στρέψεις την προσοχή σου στο σώμα σου, αποσύροντας την εστίασή σου από αυτόν ή αυτό με το οποίο είσαι θυμωμένος. Ανάπνευσε, κινήσου και καλωσόρισε το θυμό. Έτσι θα περάσει μέσα από το σώμα σου σε λιγότερο από 90 δευτερόλεπτα, ενώ ο καταπιεσμένος θυμός θα παραμείνει εκεί για χρόνια.
Έκφρασε τον θυμό σου, μην τον κρύβεις
Ακόμα κι αν νιώθουμε τον θυμό μας, οι περισσότεροι έχουμε «διδαχθεί» να τον κρύβουμε. Ούτε αυτό είναι καλή ιδέα και το πιθανότερο είναι ότι τελικά θα γίνει αισθητός από τους άλλους ούτως ή άλλως. Ο άνθρωπος λειτουργεί σαν ζώο αγέλης. Έχουμε μάθει να αισθανόμαστε πως αισθάνονται οι άλλοι.Είναι κλειδί για την επιβίωσή μας. Όταν είσαι θυμωμένος, οι άνθρωποι γύρω σου το γνωρίζουν, όσο σκληρά κι αν προσπαθείς να το κρύψεις. Και θα αντιδράσουν με μάχη, φυγή, ή «πάγωμα». Και με αυτή τη συμπεριφορά λοιπόν, χαραμίζεις χρόνο και ενέργεια. Μπορείς να μάθεις να εκφράζεις το θυμό σου με υγιή, άμεσο, μη επιθετικό και μη τοξικό τρόπο. Μπορείς απλώς να πεις «αισθάνομαι θυμωμένος». Δε χρειάζεται να πεις «έχω θυμώσει γιατί έκανες αυτό το λάθος» ή «έχω θυμώσει για τον τάδε λόγο». Οι πολλές εξηγήσεις και οι κατηγορίες είναι χάσιμο χρόνου και ενέργειας.
Μάθε από τον θυμό σου μην τον χαραμίζεις
Το πιο σύνηθες είναι κάποιος να χαραμίζει το θυμό του μπαίνοντας σε δραματικές διαμάχες τροφοδοτούμενες από το «φταίξιμο» κάποιου άλλου και να κολλάει σε αυτόν προσπαθώντας να αποδείξει ότι έχει δίκιο. Εννοείται ότι και αυτό είναι τεράστια ρουφήχτρα χρόνου και ενέργειας –και συνήθως έχει πολλές αρνητικές συνέπειες και καμία θετική. Αντί λοιπόν να ψάχνουμε κάποιον να κατηγορήσουμε, μπορούμε να μάθουμε από τον θυμό μας και να γίνουμε καλύτεροι!
Αφού έχουμε αισθανθεί, εκφράσει και πλέον «κατέχουμε» τον δικό μας θυμό, μπορούμε πλέον να ρωτήσουμε: «Τι έχει έρθει να μου διδάξει ή να μας διδάξει αυτός ο θυμός;». Συνήθως ο θυμός είναι μία πρόσκληση για να θέσουμε ένα όριο, να πάψουμε να κάνουμε κάτι που πλέον δεν εξυπηρετεί, να αλλάξουμε κατεύθυνση, να αντιμετωπίσουμε κάτι που δεν αντιμετωπίζουμε ή απλώς να πούμε «όχι». Σίγουρα, χρειάζεται ένα λεπτό για να το μάθεις και μία ζωή για να το τελειοποιήσεις. Αλλά ποια πολύτιμη δεξιότητα δεν είναι έτσι; Το καλό νέο είναι ότι, όταν αρχίσεις να αλλάζεις τη σχέση σου με το θυμό, θα δεις τα αποτελέσματα άμεσα.
Θυμώνεις; Καν’το εποικοδομητικά!
Το να υποκύπτεις σε ή να καταπιέζεις έντονα συναισθήματα, όπως ο θυμός, μπορεί να επιβαρύνει πολύ τη θέση σου. Ο θυμός μπορεί να γίνει θετικό στοιχείο, ακόμα και ισχυρό εργαλείο. Εάν όμως επιτρέψεις σε αυτό το συναίσθημα να ελέγχει τις δράσεις σου ή το καταπιέσεις, θα κάνεις λάθη. Ευτυχώς, υπάρχουν τρόποι να χρησιμοποιήσεις τον θυμό παραγωγικά, χωρίς να τον ξεσπάς σε κάποιον για να εκτονωθείς, αλλά ούτε και να τον αποθηκεύεις μέσα σου.
Ο Στιβ Τζομπς ήταν γνωστός για την έντονη ιδιοσυγκρασία του, ενώ λέγεται ότι ο Τζεφ Μπέζος γίνεται δηκτικός και σαρκαστικός όταν θυμώνει. Το να διαχειρίζεσαι φορτισμένα συναισθήματα, όπως ο φόβος, ο θυμός, η ανησυχία και η επιθυμία είναι μέρος της πραγματικότητας ζωής –προσωπικής, επαγγελματικής και κοινωνικής. Όπως γράφει στο Harvard Business Review ο σύμβουλος ηγεσίας Πίτερ Μπρέγκμαν, «για να επιτύχουμε στη ζωή και στην ηγεσία, χρειάζεται να δρούμε δυναμικά στο πλαίσιο ισχυρών συναισθημάτων και παρ’ όλα αυτά να έχουμε τον προτιθέμενο αντίκτυπο».
Όταν καταπιέζεις το θυμό, κι όταν φοβάσαι, αυτό δεν γίνεται απλώς να «εξατμιστεί». Ο θυμός παραμένει «κολλημένος κάπου στο σώμα» σου και αναπόφευκτα κάποια στιγμή θα βγει στη λάθος κατεύθυνση, σε κάποιον που δεν του αναλογεί, λέει ο Μπρέγκμαν και έχει επιβεβαιώσει η σωματική ψυχοθεραπεία. Εάν π.χ είσαι σε θέση ισχύος στην εργασία σου, το μόνο που θα πετύχει αυτό είναι να αποξενώσει έναν υφιστάμενο και να δώσει έδαφος στη δυσπιστία. Εάν πάλι καταπιέζεις το θυμό σου κάθε φορά, μπορεί να ασθενήσεις φυσικά και νοητικά, να χάσεις την ισορροπία σου και να εξαντληθείς.
Εάν υποκύπτεις και χάνεις την ψυχραιμία σου, όχι απλώς φέρνεις τον εαυτό σου σε δύσκολη, ντροπιαστική θέση, αλλά αποτελείς και κακό παράδειγμα για τους υπαλλήλους σου, τα μέλη της οικογένειάς σου ή τους φίλους σου. Εάν γίνονται συχνά, τα ξεσπάσματά σου μπορεί να καλλιεργήσουν μια κουλτούρα φόβου. Ακόμα χειρότερα, αφήνοντας τον εαυτό σου να ελέγχεται από έντονα συναισθήματα, αφήνεσαι στο έλεος απρόβλεπτων δράσεων. Θέλεις να μάθεις να διαχειρίζεσαι τον φόβο και τον θυμό -και τα συναισθήματά σου γενικότερα- εποικοδομητικά; Ορίστε τι προτείνει ο Πίτερ Μπρέγκμαν
Νιώσε το: Το πρώτο πράγμα που χρειάζεται να κάνεις όταν έρχεται ο θυμός, είναι να τον νιώσεις. Πρέπει να δώσεις χώρο στο συναίσθημα και να το νιώσεις πλήρως. Στόχος σου δεν είναι να μειώσεις ή να εκτονώσεις το συναίσθημά σου για να αισθανθείς καλύτερα. Στόχος σου είναι «να το αισθανθείς, έτσι ώστε να μη μπορεί να ελέγξει την επόμενή σου κίνηση» γράφει. Το επόμενο βήμα είναι να λάβεις μία στρατηγική απόφαση για το τι θα κάνεις μετά. «Αυτό μπορεί να φαίνεται απλό, ωστόσο είναι μακράν η πιο δύσκολη επιλογή να εφαρμόσεις. Απαιτεί δεξιότητα και εξάσκηση. Αλλά αξίζει τον κόπο. Αυτή η επένδυση έχει τεράστια απόδοση» Η ικανότητα να σκέφτεσαι λογικά, ενώ στις φλέβες σου κυκλοφορεί φόβος και θυμός, χρειάζεται εξάσκηση και μεγάλες κοχόνες.
Διαλογίσου: Ο διαλογισμός μπορεί να είναι πολύ χρήσιμος κι εδώ. Είτε είσαι επιχειρηματίας, είτε οικογενειάρχης, είτε απλώς σχετίζεσαι με άλλους ανθρώπους καθ’ οιονδήποτε τρόπο, σε κάθε περίπτωση με το θυμό και τον φόβο διακυβεύονται πολλά. Εάν έχεις περιέργεια για το διαλογισμό, απλώς πάρε πέντε – δέκα λεπτά για να καθίσεις ήσυχα και να αισθανθείς οτιδήποτε σου έρχεται, χωρίς να κάνεις τίποτα γι’ αυτό, φορώντας έναν καλό οργονίτη. Παρατήρησε τι αίσθηση έχει ο φόβος, τι είναι αυτό το πράγμα ο θυμός. Παρατήρησε τι αίσθηση έχει ο εκνευρισμός, η σύγχυση, η μοναξιά και η επιθυμία. Παρατήρησε που το αισθάνεσαι στο σώμα σου. Παρατήρησε την υφή του, πως κινείται, που οδηγεί.
Το όλο θέμα είναι να μη δρας μέσα από το συναίσθημα που νιώθεις. Απλώς βίωσε την «αίσθηση του συναισθήματος» και την ανεξαρτησία σου από αυτό. Αφού ακονίσεις την ικανότητα να νιώθεις ένα συναίσθημα και να μη δρας μέσα από αυτό, έχεις μεγαλύτερη δύναμη και καλύτερο έλεγχο του εαυτού σου και των καταστάσεων. Εκείνη τη στιγμή, όταν προκύπτει ένα συναίσθημα, ο εκπαιδευμένος νους και το σώμα σου, σου επιτρέπουν να το βιώσεις, να το εκφράσεις ξεκάθαρα και να δράσεις στρατηγικά. Αυτή, όπως αποδεικνύεται, είναι η διαφορά μεταξύ του να έχεις έντονα συναισθήματα και του να είσαι συναισθηματικός.
Αποστασιοποίηση: Όταν κάτι σου «ανεβάζει την πίεση», πάρε ένα λεπτό να νιώσεις πραγματικά το συναίσθημά σου. Άσε τον εαυτό σου να θυμώσει και μη δρας άμεσα, όχι δηλαδή την στιγμή που το νοιώθεις. Όταν εξασκηθείς καλά σε αυτό, ο φόβος κι ο θυμός μπορεί να γίνουν μοχλοί για στρατηγική σκέψη. Οι «κανόνες» για την έκφραση του θυμού σου είναι: Μη βρίζεις, μην καταριέσαι και μην απειλείς. Μπορείς να υψώσεις τη φωνή σου, να είσαι θυμωμένος, αλλά χρειάζεται να διατηρήσεις τον έλεγχό σου. Μόλις αρχίσεις να βρίζεις και να εκτοξεύεις απειλές, το Εγώ σου «τυλίγει» τον ορθολογικό νου σου και χάνεις το «πάνω χέρι». Θύμωσε, αλλά διατήρησε τον έλεγχο του εαυτού σου και εκφράσου με ακρίβεια. Το λεξιλόγιό σου περιλαμβάνει πολύ περισσότερες λέξεις από αυτές που πιθανότατα σου έρχονται πρώτες, όταν έχεις κυριευτεί από θυμό. Αυτό είναι! Το μόνο που έχεις να κάνεις τώρα, είναι να εξασκηθείς και να ακονίσεις την ικανότητά σου να βιώνεις έντονα συναισθήματα, χωρίς να τα αφήνεις να σε ελέγξουν.
Ο έλεγχος του εαυτού είναι αυτό που ξεχωρίζει τους ανθρώπους από τα υπόλοιπα δίποδα του πλανήτη και δυστυχώς μερικοί δεν αφήνουν καμία αμφιβολία σε ποιά φυλή ανήκουν, άλλωστε δεν έχει βρεθεί ακόμη ο εξελικτικός κρίκος μεταξύ μαϊμούδων και ανθρώπου, γιατί απλούστατα αυτή η εξέλιξη δεν έχει συμβεί. Εκατοντάδες γεγονότα το αποδεικνύουν καθημερινά. Είναι δική σου ΕΥΘΥΝΗ λοιπόν σε ποιά κατηγορία τοποθετείς τον εαυτό σου και μην ξεχνάς πως αυτό είναι ΟΛΟΦΑΝΕΡΟ σε όλους τους υπόλοιπους.